توصیه های بهداشتی: ما می توانیم الگوی خود مراقبتی برای فرزندان مان باشیم.،داشتن خانه و خانواده ای سالم، ایمن و بانشاط نیازمند خودمراقبتی است،باخودمراقبتی،در هزینه های بهداشتی درمانی خود و خانواده صرفه جویی کنیم،خودمراقبتی به ما کمک میکند تا با قدرت ،سبک زندگی مان را تغییر دهیم و سالم و هدفمند زندگی کنیم،فرد سالم، خانواده سالم، دوستان سالم، همکاران سالم با  خود مراقبتی ،خود مراقبتی یعنی ارتقای  سلامت با تدبیر و امید.

12:49:18 PM 1399 / 03 / 15
 
اخبار معاونت

سلامت روان و حمایت مسئولین

هرچند سلامت روان از دیرباز همواره دستخوش مجموعه ای ازتبعیضات و انگ ها شده است اما در سالهای اخیر، مردم جهان نسبت به سلامت روان آگاهی های بیشتری یافته اند. اینک زمان آن فرا رسیده است که دولتهای جهان از نظر بودجه و نیروی انسانی در برنامه سلامت روان سرمایه گذاری کنند. در این امر باید تمام سازمانهای دولتی، خصوصی و مردمی مشارکت نمایند. در واقع هرکس که به مبحث سلامت روان علاقه مند و در آن ذینفع است باید در تحقق این هدف شرکت داشته باشد. با این سرمایه گذاری، خدمات سلامت روان در زمینه ارتقاء آگاهی مردم، درمان و مراقبت بیماران روانی تقویت می شود و ناتوانیهای ناشی از اختلالات روانی در جامعه کاهش می یابد، توان مقابله با استرس در افراد جامعه افزایش پیدا می کند و در نتیجه، سرمایه ها مجددا، به سمت سازمانهای سرمایه گذار بر می گردد زیرا با کاهش اختلالات روانی و بار ناشی از آنها، هزینه های کمتری برای درمان و بستری کردن بیماران روانی صرف می شود.

میان منابع سلامت روان از طرفی و عوامل مؤثر در افزایش بار اختلالات روانی از سوی دیگر،شکاف عمیقی وجود دارد. همچنین میان منابع سلامت روان و نیازهای سلامت روان جامعه نیز فاصله زیادی ایجاد شده است. دولت باید تلاش کند تا این خلأ های بزرگ را از بین ببرد و میان منابع موجود سلامت روان و نیازهای جامعه تعادل برقرار کند.

بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی در سال 2010 : 450 میلیون نفر در جهان به اختلالات روانی مبتلا هستند. هر ساله حدود یک میلیون نفر اقدام به خودکشی می کنند. از هر خانواده 4 نفری، حداقل یک نفر به اختلال روانی مبتلاست. اکثر بیماران روانی قربانی خشونت، تضییع حقوق انسانی، انگ بیمار روانی و تبعیض هستند. این بیماران فقط در بیمارستان بستری نیستند بلکه بیماران روانی بیرون از بیمارستانها نیز چنین وضعیتی دارند. در بسیاری از کشورها، افراد مبتلا به اختلالات روانی دسترسی محدودی به خدمات درمانی دارند.

سرمایه گذاری در سلامت روان با هدف کاهش ناتوانی و پیشگیری از مرگهای زودرس انجام می شود. فعالیتهای مرتبط با سرمایه گذاری برای سلامت روان کاملاً مشخص و قابل اجراست. مسئولیت مدیران این است که احتمالات را به واقعیتها تبدیل کنند و به آنها جامه عمل بپوشانند.

استراتژیهای جهانی در برنامه سلامت روان بر اساس ضمانت اجرایی، افزایش آگاهی، سیاستگذاری و پژوهش پایه گذاری می شود. این استراتژیها که از سوی سازمان بهداشت جهانی معرفی شده است عبارتند از:

  • ارتقاء دانش تصمیم گیرندگان و صاحبان فناوری برای ظرفیت سازی در کشور
  • افزایش آگاهی در مورد اختلالات روانی از طریق آموزش، ایجاد ضمانت اجرایی، احترام به حقوق انسانی بیماران روانی و انگ زدایی.
  • سیاستگذاری و توسعه خدمات سلامت روان
  •  ظرفیت سازی برای انجام پژوهش های کاربردی

اگرچه برنامه سلامت روان،  خود را در برابر تمام بیماران و همه افراد سالم متعهد می‌بیند اما گروه ها و جمعیت هایی وجود دارند که نیازمندی بیشتری داشته و آسیب پذیری زیادتری از نظر بهداشت روان دارند. این افراد که گروههای آسیب پذیر در سلامت روان هستند عبارتند از : کودکان، سالمندان، افراد داغدار، بازماندگان حوادث و بلایای طبیعی، معلولین جسمی، زنان باردار، قربانیان خشونت و سوء رفتار، افراد بیکار، فرزندان طلاق، بیماران جسمی مزمن، کارکنان مشاغل دشوار و پراسترس، افرادی که در خانواده پر مشاجره و متشنج زندگی می کنند و ....

این افراد نیاز دارند که مسئولین آنها را در برنامه ریزی های سلامت روان، در نظر بگیرند و مسئولین هم باید برنامه های خود را طوری تنظیم کنند که گروههای آسیب پذیر تحت پوشش برنامه قرار بگیرند و کلیه راهکارهای لازم برای پیشگیریازابتلاء آنها به اختلالات روانی اجرا شود. از جمله راهکارهای مهم در برنامه سلامت روان، هماهنگی بین بخشی با تمام سازمانهایی است که در جهت تأمین، حفظ و ارتقاء سلامت روان در کشور کار می کنند. بنابراین مسئولین برنامه سلامت روان در رده های بالای کشوری باید این هماهنگی و ارتباط را بین سازمانها برقرار کنند و آنها را نسبت به امر سلامت روان حساس و علاقه مند نمایند.حقوق انسانی بیماران روانی باید در جامعه رعایت شود و مسئولین و مردم بدانند که بیمار روانی، یک انسان است و باید از کلیه حقوق انسانی خود در جامعه بهره مند باشد. سیاستهای دولت باید به گونه ای باشد که بیماران روانی در جامعه مورد احترام باشند، کسی به آنها آزار نرساند و علاوه بر این همانند سایر بیماران ( مثلاً بیماران دیابتی یا قلبی ) از خدمات درمانی با کیفیت برخوردار باشند. بیماران روانی نباید توسط پرسنل مراکز بهداشتی درمانی و بیمارستانها مورد اهانت و سوء رفتار قرار بگیرند بلکه مسئولین باید تمهیداتی را در نظر بگیرند تا شرایط درمان بیماران روانی کیفیت بهتری پیدا کند. بیماران روانی را نباید در بیمارستانها مهار فیزیکی کنند و همچنین از نظر شرایط اتاق و تخت بستری، غذا، لباس، کاردرمانی و فضای سبز در بیمارستان از موقعیت خوبی برخوردار باشند. دولت باید نسبت به افزایش تختهای بستری بیماران روانی در بیمارستانهای عمومی اقدام کند تا این بیماران حتی المقدور مانند سایر بیماران بیمارستان عمومی، تلقی شوند و تنها در بیمارستانهای تخصصی روانپزشکی بستری نشوند. با این اقدام، از مطرود ماندن بیماران روانی در جامعه جلوگیری می شود و همگان آنها را مانند بیماران جسمی در نظر می گیرند. در چنین شرایطی خود بیمار نیز احساس آرامش و امنیت روانی بیشتری دارد زیرا با او مانند یک بیمار عادی رفتار می شود.

در برنامه ریزی های آتی بهتر است سیاستگزاران، در ایجاد مراکز سلامت روان  برای درمان و مراقبت از بیماران روانی همت گمارند و به جای بستری نمودن این بیماران در بیمارستان، آنها در مراکز سلامت روان بپذیرند. همچنین بیماران روانی که در بیمارستانهای روانپزشکی بستری هستند حتی الامکان به بیمارستانهای عمومی منتقل شوند و از خدمات بازتوانی مبتنی بر جامعه بهره مند گردند.

از دیگر اقدامات مفید مسئولین و سیاستگزاران برای بهبود شرایط بیماران روانی این است که سعی کنند انگ بیمار روانی را در جامعه کاهش دهند و نسبت به فرهنگ سازی و اصلاح باورهای مردم در مورد بیماران روانی تلاش کنند.

آن دسته از بیماران روانی که تحت درمان هستند، می توانند شغل داشته باشند و همانند سایر افراد جامعه در محل کار خود حضور داشته و به صورت مؤثر به فعالیت اجتماعی خود ادامه دهند. بیماران روانی نباید از جامعه و فعالیتهای اجتماعی طرد شوند بلکه در حد توان خود در امور شغلی و اجتماعی به فعالیت بپردازند.  

دولت باید خدمات درمانی با کیفیت، با دسترسی آسان و ارزان قیمت برای بیماران روانی ایجاد کند به طوری که بیماران و نیازمندان این خدمات به راحتی بتوانند از آن بهره مند شوند.از دیگر نکات مهم برای مسئولین این است که برنامه سلامت روان خود را از نظر اهداف و راهکارها با برنامه های سازمان بهداشت جهانی همسو نمایند و حتی از نظر اجرایی نیز به پیشنهادات و رهنمودهای آن سازمان توجه نمایند.

دارا بودن سیستم دقیق و مداوم ثبت آمار بیماران روانی در کشور کمک بزرگی است به اینکه مسئولین و برنامه ریزان بتوانند در سطح کشور میزان شیوع اختلالات روانی را تخمین بزنند و به میزان اثر بخشی برنامه های سلامت روان پی ببرند. این ابزار مسئولین را یاری می دهد تا شاخص های سلامت روان را محاسبه نمایند و نیمرخ مناسبی از وضعیت موجود اختلالات روانی در کشور به دست آورند.

 

 

ساعت : 11:21 -  روز  : چهار شنبه  - 27 /  7 / 1390 /  شماره خبر : 30 / تعداد نمايش :1644

درج نظر بینندگان نظرات کاربران فایل مرتبط
  درج نظر بينندگان خبر :

نام:   
ایمیل:  
نظر:    

  نظرات كاربران:


   
جشنواره پرتال

انتخاب پرتال برتر