EN |
    ورود
   2:55:50 AM

توصیه های بهداشتی: ما می توانیم الگوی خود مراقبتی برای فرزندان مان باشیم.،داشتن خانه و خانواده ای سالم، ایمن و بانشاط نیازمند خودمراقبتی است،باخودمراقبتی،در هزینه های بهداشتی درمانی خود و خانواده صرفه جویی کنیم،خودمراقبتی به ما کمک میکند تا با قدرت ،سبک زندگی مان را تغییر دهیم و سالم و هدفمند زندگی کنیم،فرد سالم، خانواده سالم، دوستان سالم، همکاران سالم با  خود مراقبتی ،خود مراقبتی یعنی ارتقای  سلامت با تدبیر و امید.

1398 / 06 / 31
 

نقش خانواده در پیشگیری از اعتیاد 2

در زندگی و فعالیت های فرزندانمان شرکت داشته باشیم.

روزانه دست کم 15 دقیقه به کاری که فرزندمان  خواسته بپردازیم

 انجام فعالیت های مشترک با فرزندان به مدت حداقل روزی 15 دقیقه ،برای ایجاد یک رابطه قوی بین والدین و فرزندان اهمیت اساسی دارد .  بهتر است انتخاب نوع فعالیت را با توجه به خواست بچه ها به طور مشترک انجام دهیم. می توانیم  کتاب مورد علاقه فرزندمان  را باهم بخوانیم یا  در بازی مورد علاقه فرزندمان  شرکت کنیم و تعیین قواعد بازی را به عهده او بگذاریم.

پانزده دقیقه حداقل زمان است چنانچه بتوانیم زمان بیشتری را اختصاص دهیم  نتایج بهتری خواهد داشت.

هفته ای یک بار فعالیتی را بافرزندمان  ترتیب دهیم.

طوری برنامه ریزی کنیم  که حداقل هفته ای یک بار برخی فعالیت های خاص را بهمراه فرزندمان  انجام دهیم  :

 کارهایی مانند رفتن به کتابخانه و کتابفروشی، پیاده روی ، رفتن به کوه یا پارک،  جستجو در اینترنت به منظور شناخت علائق یکدیگر، و حتی رفتن به بستنی فروشی و رستوران می تواند برنامه مشترک خانواده یا ویا فرزند(ان) با یکی از والدین باشد.

چیزی که مهم است اینکه ما با فرزندمان در حال تعامل هستیم .  بعد از گذشت مدت زمانی از اجرای این برنامه ها ممکن است از این که اینگونه فعالیت ها چقدر برای فرزندمان  مهم بوده است تعجب کنیم.

 از فعالیتهای فرزندمان  حمایت کنیم.

اگر فرزندمان  در یک زمینه ورزشی یا هنری یا فرهنگی مشغول فعالیت است تا آنجا که برایمان  مقدور است در بازی و تمریناتش شرکت کرده و مانند یک تماشاچی خوب او را تشویق کنیم ازتلاشهایش تعریف کنیم  و موفقیت در این خصوص را به فعالیتش نسبت دهیم . در این مورد مهم است که خواست و سلیقه او را در انتخاب فعالیت ها در نظر بگیریم.

همواره رفتارخوب را با واکنش فوری پاسخ دهیم .

برای تثبیت و تداوم رفتار خوب فرزندمان  تلاش کنیم  وقتی کاری را به نحو مطلوبی انجام میدهد کلمات تشویق آمیز زیادی مورد استفاده قراردهیم  و از این کلمات بجا بموقع و مناسب استفاده کنید .مثلآ :

فکرمیکنم واقعآ استعدادشو داری ، واقعآ موضوع رو درک کردی ، به کاری که کردی افتخار کن ، میدونستم ازعهده اش برمیای ،همه جوانب را در نظر گرفتی این بهترین شیوه تفکر است ، آفرین، تبریک میگم ، کارت حرف نداره، خوب پیشرفت کردی .و ...

 هنگام صرف غذا از فرصت استفاده کنیم  و  اخبار روزانه را با  خانواده تبادل کنیم .

 در زندگی سریع کنونی مشکل بسیاری از خانواده ها نداشتن وقت کافی برای گذراندن ساعاتی  در کنار یکدیگر است ،با این حال اگر خانواده ها برنامه های خود را طوری تنظیم کنند که بتوانند در کنار هم غذا صرف کنند فرصت زیادی برای تعامل خواهند داشت. پژوهش هایی وجود دارد که فقط  غذا خوردن اعضای خانواده با هم را پیشگیری کننده از اعتیاد دانسته است.  توصیه می شود موضوع صحبت های هنگام غذا بیشتر موضوعات مثبت باشد و بحث کردن راجع به مباحث ناراحت کننده و آزار دهنده مناسب این جلسه نیست .

مراقب زمانهای پراسترس درزندگی فرزندمان  باشیم  .

یکی از دلایل عمده ی مصرف سیگار و مواد غیر مجاز در نوجوانان قرارگرفتن در شرایط استرس زاست . امروزه نوجوانان با مسائل و مشکلات زیادی در زندگی روزمره روبرو هستند که زندگی آنان را پراسترس می کند. مسائلی ازجمله فقدان نظارت یک بزرگسال ،تغییر ساختارهای خانواده، کمبود فضای آموزشی و تفریحی و تعاملات اجتماعی مناسب ،فقدان الگوی مناسب، فشار همسالان و خشونت های محیطی.

برخی نوجوانان برای مقابله با مشکلات زندگی به مصرف سیگار یا مواد دیگر روی می آورند و فکر میکنند این مواد موجبات تسلی خاطر و فراموشی آنان را فراهم میکنند.

کودکان با مشاهده بزرگسالان هنگام استرس و واکنش های نا مناسب مثل مصرف سیگار ، قرص و مواد   یا خشونت و پرخاشگری یاد می گیرند که همان رفتارها را تکرار کنند تا به خیال خود  تسکین یابند .کودکان لازم است شیوه های مقابله با استرس رابیاموزند تا بتوانند تصمیمات سالمی بگیرند و به آرامش دست یابند .

گاهی لازم است فرد بزرگسالی به آنان کمک کند فردی که کودکان بتوانند تشویش ها و نگرانی های خود را بدون هیچ واهمه ای از طرد یا متهم شدن  با او در میان بگذارند.مهم ترین عاملی که میتواند به کودک و نوجوان کمک کند تا در این گونه مواقع به مصرف مواد روی نیاورد علاقه و حمایت والدین یا حداقل یکی از آنها است.